Bij het casten van een kantoorklerk die in de hoek zit waar de klappen vallen, zullen weinig filmmakers aan Rachel McAdams (Game Night, Mean Girls) denken. Regisseur Sam Raimi vond haar wél geloofwaardig als grijze muis Linda, die zich laat treiteren en kleineren door haar corpsbalachtige, seksistische baas. Daarnaast laat McAdams hier ook een heel andere, onverwachte kant van zichzelf zien. Dat gebeurt later in de film, als zij en haar chef tot elkaar veroordeeld zijn en zíj opeens in het voordeel blijkt. Dat zit zo: tijdens een werkreis stort het vliegtuig van Linda en Bradley (O’Brien) neer op een onbewoond eiland. Hij is gewond en het botert nog altijd voor geen meter tussen de twee. Toch moeten ze samenwerken om te kunnen overleven. Waar hij zo snel mogelijk gered wil worden, is zij actief bezig met het regelen van onderdak en voedsel. En met wraak.
Sam Raimi staat al decennia bekend om zijn onderhoudende horrorfilms met een flinke scheut humor: in 1981 brak hij door met The Evil Dead. Daarna maakte hij onder meer Darkman en Drag Me to Hell. Sinds begin deze eeuw laat hij zien ook met superheldenfilms uit de voeten te kunnen; de eerste drie Spider-Man-films en Doctor Strange in the Multiverse of Madness zijn van Raimi’s hand. Tienerfase ontgroeid Dylan O’Brien, die hier de onuitstaanbare Bradley speelt, was tot nu toe vooral bekend van zijn rollen in tienerhorrorserie Teen Wolf en de dystopische jongerenfilmserie The Maze Runner.